الثَوْبَ عَنْ وَجْهِهِ ، قال : وعَلَيكُمُ السَّلامُ » « 1 » . موسى - عليه السلام - به جناب خضر - عليه السلام - گفت : هَلْ أَتَّبِعُكَ عَلى أَنْ تُعَلِّمَنِ مِمَّا عُلِّمْتَ رُشْداً « 2 » خضر كه از عواقب امر خود با موسى از جهت كمال ولايت ، با آنكه خود را در حضور نبىّ مرسَل اولوا العزم مىديد ، اطلاع داشت گفت : إِنَّكَ لَنْ تَسْتَطِيعَ مَعِيَ صَبْراً * وَ كَيْفَ تَصْبِرُ عَلى ما لَمْ تُحِطْ بِهِ خُبْراً « 3 » موسى - عليه السلام - اقرار كرد كه من مأمورم از تو كسب معرفت نمايم . و خداوند او را مأمور به درك محضر خضر فرموده بود . و موسى در عين اينكه خالى از اضطراب و قلق نبود ، به خضر گفت : سَتَجِدُنِي إِنْ شاءَ اللَّهُ صابِراً وَ لا أَعْصِي لَكَ أَمْراً « 4 » ولى هر بار كه از خضر عملى به نظر خود مخالف با شريعت مىديد ، عنان اختيار را از دست مىداد . موسى ( ع ) با علم به اينكه خضر طريقت از او داناتر است ، و خداوند داناتر از آن دو است ، در هر دو نوبت اختيار را از كف داد ؛ و خضر او را به حقيقت مقام خود متذكر ساخت كه أَ لَمْ أَقُلْ إِنَّكَ لَنْ تَسْتَطِيعَ مَعِيَ صَبْراً « 5 » . موسى - عليه السلام - عذر آورد كه حجت او را از ياد برده بود : وَ لا تُرْهِقْنِي مِنْ أَمْرِي عُسْراً « 6 » . در مرحلهء سوم امتحان ، يعنى مشاهدهء قتل

--> ( 1 ) - صحيح مسلم ، ج 4 ، ص 529 - 530 ، كتاب الفضائل ، حديث 172 . ( 2 ) - الكهف ( 18 ) : 66 . ( 3 ) - الكهف ( 18 ) : 67 - 68 . ( 4 ) - الكهف ( 18 ) : 69 . ( 5 ) - الكهف ( 18 ) : 72 . ( 6 ) - الكهف ( 18 ) : 73 .